Povodom 70. obljetnice Muzeja grada i kotara Poreča (današnjega Zavičajnoga muzeja Poreštine - Museo del territorio parentino) tadašnji ravnatelj Muzeja Ante Šonje napisao je kratku povijest muzeja (1884.-1954.). Ukratko je opisao i mijene stalnih postava koje su pratile promjene u poslanju i djelatnostima muzeja, koji se od arheološkoga razvio u zavičajni tip muzeja.

Promjenom društveno-političkoga uređenja bivše Jugoslavije u poslijeratnom razdoblju uočena je potreba za reorganizacijom rada postojećih tipova muzeja te osnivanjem novih još nezastupljenih tipova muzeja. „Univerzalizam s jedne i ograničenost ranijih muzeja s druge strane, gde se vodilo samo računa o „dragocenim retkostima“ i „kuriozitetima“ prirode i ljudske delatnosti, kao i o malobrojnim posetiocima, ljubiteljima umetnosti i nauke, zameniće široko i obuhvatno naučno zasnovani tipovi muzeja sledeći princip demokratičnosti i odgovarajući na naše konkretne potrebe.“ Predložena je i detaljno razrađena nova tipologija muzeja koja ujedno ukazuje na potrebu osnivanja novih vrsta muzeja, među kojima su i oni tipovi muzeji koji nisu osnovani niti u proteklih 60 godina (npr. muzički muzeji ili književni muzej). Tekst prijedloga nije potpisan niti su u tekstu navedeni njegovi autori.

Tekst sadrži TEZE ZA NACRT ZAKONA O MUZEJSKOJ GRAĐI I MUZEJSKOJ SLUŽBI te tekstove diskusije (Drago Halić, Danilo Mrđenović, Nevenka Prosen, Miodrag Hadži-Ristić, Ljudevit Barić, Njegovan Kljajić, Antun Cvitanović, Ljubo Lalić, Fikret Ibrahimpašić, Vladimir Galeković, Dušan Otašević, Antun Bauer, i drugi sudionici).